Ik herinner me nog heel goed mijn allereerste splinternieuwe auto. Ik was de 50 inmiddels al gepasseerd en had altijd met veel plezier in tweedehandsjes gereden. Mijn goedkoopste auto ooit kostte me 500 gulden en die heb ik na een jaar probleemloos rijden nog voor 350 euro kunnen verkopen. Een goeie deal toch? Maar inmiddels woonden we in Brazilië en hadden daar een auto in bruikleen die op zijn zachtst gezegd klaar was voor de sloop… Het ding viel onder de categorie: “Voltooid leven”. Hij liet ons voortdurend in de steek, maakte de vreemdste geluiden en besloot op een dag dat de remmen ook maar eens met pensioen moesten! En dat vlak voor zo’n enorme verkeersdrempel, waar ze in Brazilië overigens rijkelijk mee rondstrooien. Het werd een grote frustratie voor ons, want we wilden van alles doen, maar werden enorm beperkt door dit stuk antiek, waar voor mijn gevoel ooit Göring nog in had gereden…
Afijn, we waren op verlof in Nederland en kregen bezoek van twee zakenmannen, goede vrienden van ons die we hadden leren kennen in de Baptistengemeente waar we destijds lid van waren. Ze vroegen ons of er iets was waar ze ons mee konden helpen. En natuurlijk kwam die auto ons in gedachten, maar we hielden dat in eerste instantie voor ons, voelden ons beschaamd om hen daarmee lastig te vallen. Ze bleven echter aanhouden en op een gegeven moment hebben we hen toen verteld over onze frustraties en de wens voor een goede auto. Een van de mannen vroeg ons of we een bepaalde auto in gedachten hadden en Elma noemde de Volkswagen Fox, precies groot genoeg voor ons, onze zanginstallatie en mijn keyboard. “En de prijs?” Was de volgende vraag. Nou, dat was niet mis, want die wagens kostten 18.000 euro in Brazilie. Maar er werd even over en weer geknikt en ze vertelden ons dat we hem mochten gaan bestellen. Moet je je voorstellen! Een splinternieuwe auto! We wisten werkelijk niet wat we hoorden!
Eenmaal terug in Brazilie gingen we naar de dealer en daar hebben we hem besteld. Ik kan me nog goed herinneren hoe zenuwachtig ik was op de dag dat we hem konden ophalen. Daar stond hij dan, glanzend als een spiegeltje en zodra ik de deur opendeed kwam die geur, je kent dat wel, die geur van “nieuw” en tectiel ons tegemoet… En hij had airco! We hadden in al de jaren dat we in Brazilie woonden nog nooit een auto met airco gehad. Wat een rijkdom joh… Onvoorstelbaar hoe God had voorzien in wat we nodig hadden… Zo vaak zijn we samen in die auto gestapt en hebben eerst de Heer gedankt voor onze auto uit de hemel…
Jesaja 43:18-19
Blijf niet staan bij wat eertijds is gebeurd,
denk niet terug aan het verleden.
Zie, Ik ga iets nieuws verrichten,
nu ontkiemt het – heb je het nog niet gemerkt?
Ik baan een weg door de woestijn,
maak rivieren in de wildernis.
Wat een belofte! Speciaal voor jou deze morgen 🙂 God gaat iets heel nieuws doen in je leven. Misschien kun je het nog niet zien, misschien kun je het nog niet aanraken, maar ergens in de verte ruik je bij wijze van spreken de tectiel al. Dit vers stelt ook gewoon de vraag: “Heb je het nog niet gemerkt?” En de belofte dat Hij iets bijzonders gaat doen. Een weg waar geen weg was. En rivieren waar alles eerst zo droog leek. Maar er staat ook een voorwaarde bij, namelijk: Blijf niet staan wat er allemaal is gebeurd in je leven, denk niet terug aan wat anderen jou hebben aangedaan. Laat los wat geweest is, want om een nieuw kledingstuk aan te trekken zul je toch eerst het oude moeten afleggen.
Ik hou niet zo van winkelen. Zolang er nog geen gaten vallen in mijn broeken blijf ik ze gewoon dragen, sterker nog, met de tegenwoordige mode betaal je vaak extra in de winkel om een broek mét gaten te kopen, dus ook dat probleem is bij voorbaat opgelost! Toch komen er momenten in het leven voor, waarop we het ene kledingstuk – als het ware – moeten afleggen om iets nieuws aan te trekken. Momenten waarop we ruimte moeten maken in onze kast voor iets nieuws. Zo zijn er ook seizoenen van het leven die telkens weer plaats moeten maken voor elkaar. Als de lente aanbreekt dan kan de winterjas weer in de kast en als het dan zomer wordt dan wordt het weer tijd voor de korte broek en de korte mouwen. Ik hou van de seizoenen! Er is altijd wel weer iets om naar uit te kijken, hetzij naar de zonovergoten dagen van de zomer of naar de heldere frisheid van een mooie herfstdag. Ik denk dat het leven maar saai zou worden zonder die afwisseling. In het bijbelboek Prediker staat geschreven dat er voor alles een tijd is:
een tijd om te planten
en een tijd om te rooien.
een tijd om af te breken
en een tijd om op te bouwen.
Er is een tijd om te huilen
en een tijd om te lachen,
een tijd om te rouwen
en een tijd om te dansen.
Openbaring 21:1-5
Ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Want de eerste hemel en de eerste aarde zijn voorbij, en de zee is er niet meer. Toen zag ik de heilige stad, het nieuwe Jeruzalem, uit de hemel neerdalen, bij God vandaan. Ze was als een bruid die zich mooi heeft gemaakt voor haar man en hem opwacht. Ik hoorde een luide stem vanaf de troon, die uitriep: ‘Gods woonplaats is onder de mensen, Hij zal bij hen wonen. Zij zullen zijn volken zijn en God zelf zal als hun God bij hen zijn. Hij zal alle tranen uit hun ogen wissen. Er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn, want wat er eerst was is voorbij.’ Hij die op de troon zat zei: ‘Alles maak Ik nieuw!’
Op een dag moest ik ergens spreken in het midden van het land toen ik besloot om onderweg even een cafetaria binnen te stappen. Terwijl ik aan een tafeltje wat soep zat te eten stond hij opeens naast me, totaal onverwacht, als een gezicht uit een ver verleden. Zijn naam was Rinus en we hadden elkaar al decennialang niet gezien. Hij zag er nog bijna hetzelfde uit, wat grijze haren hier en daar, maar slank als altijd en met die vertrouwde glimlach op zijn gezicht. Toen ik hem vroeg hoe het met hem ging zei hij echter: “Ik heb deze week van de dokter te horen gekregen dat ik nog ongeveer 3 weken te leven heb, maar met mij gaat het goed. Want weet je, ik kan alleen maar winnen! Als God me geneest? Dan zal ik Hem daar intens dankbaar voor zijn, maar als Hij me naar Huis haalt? Dan mag ik voor altijd bij Hem zijn. Zie je, ik kan niet verliezen…” Het raakte me diep en ik wist in eerste instantie niet wat ik moest zeggen. Maar we hebben een goed gesprek gehad over de hemel. Soms stellen mensen me weleens vragen waar ik ook geen antwoord op had, want hoewel ik weet dat de hemel een prachtige plaats is, weet ik ook niet hoe het er allemaal uit zal zien. Ja, straten van goud, dat wel, hoewel ik persoonlijk meer heb met van die antieke kinderkopjes, ken je ze? Van die mooie kasseien! En een zee van kristal, waarvan ik stilletjes hoop dat hij toch een beetje lijkt op de Middellandse Zee, met dat prachtige groen-blauwe water… Wat er op het menu staat? Wat we daar zullen eten? Geen idee eigenlijk. En toch zijn dat wel concrete vragen die bij je boven komen als je eenmaal bij die laatste grens bent aangekomen. Weet je, we willen allemaal graag naar de hemel, dat staat vast! Maar liever niet vandaag… Nee, ik kan je dus niet veel vertellen over hoe het er allemaal uit zal zien, maar het feit dat er geen verdriet meer zal zijn, dat mensen elkaar niet langer pijn doen en dat we geen slapeloze nachten meer zullen kennen, simpelweg omdat het er nooit meer nacht zal worden… Ja, dat zijn dingen die de hemel tot hemel maken… Irma Dee zingt hierover in haar liedje: “In de hemel”
Nieuwe horizon
Er zijn gewoon van die dalen waar we allemaal weleens doorheen gaan. Overal om je heen zie je bergen en heuvels die je het uitzicht benemen. Een poos geleden had ik het voorrecht om voor de eerste keer in mijn leven op te stijgen met zo’n hetelucht ballon. Wat een geweldige ervaring was dat! We waren in de buurt van Amersfoort, maar konden tot aan Den Haag en Amsterdam kijken, zoveel vergezichten! De vlucht duurde maar een uurtje, maar ik zal nooit vergeten hoe bijzonder dit alles was… We houden immers van vergezichten? Soms moet je in het leven heuvels of bergen beklimmen en dat valt niet altijd mee. Het is hard werken, maar het uitzicht is de inspanning meer dan waard. Is het in jouw leven tijd voor een nieuwe horizon? De weg er naar toe is niet per definitie makkelijk, maar misschien is de tijd gekomen om de eerste stap te zetten op een nieuwe weg, samen met God. Uit ervaring weet ik dat wanneer de eerste stap eenmaal gezet is, de rest vanzelf volgt…
Of we het nu hebben over Abraham die het aangename stadsleven op moest geven voor een leven in de woestijn of over David, die eenvoudige herdersjongen die door God werd uitgekozen om koning over Israël te worden, alle helden uit de Bijbel hebben hun hoogtepunten en dieptepunten gekend. Ze hadden stuk voor stuk hun zonovergoten-, maar ook hun regenachtige dagen.
Misschien zeggen deze namen je niet zoveel, misschien ben je niet kerkelijk grootgebracht, maar ik hoop in de toekomst zéker nog meer over deze hoofdrolspelers uit de Bijbel te vertellen. Ik heb vandaag iemand te gast die ook niet met de Bijbel is opgegroeid, maar toch haar weg naar God heeft gevonden…
Geef een reactie